Jeziorna ruszyła... 1945 r.

Po pół roku od wkroczenia do Jeziorny pododdziałów Samodzielnej Brygady Kawalerii, Mirkowska Fabryka Papieru pracowała pełną parą. Tak o tym pisało  w numerze 238 z 9 sierpnia 1945 r. "Życie Warszawy":

Chleb dla Skolimowa - 1945 r.

W numerze 156 "Życia Warszawy" z 8 czerwca 1945 r. znalazłem taką to oto informację:

Powrót serca Chopina - 17 października

Fryderyk Chopin wyjechał z Warszawy jako dwudziestoletni młodzieniec. 2 listopada 1830 r. w oberży rogatkowej na Woli żegnali go najbliżsi. 

Dawne rogatki gdzie prof. Elsner wraz z chórem
żegnali Chopina opuszczającego Ojczyznę.
Oczekiwanie na powrót serca Chopina 17 października  1945 r. Zbiory NAC

Zgodnie z życzeniem zmarłego 17 października 1849 r. jego serce miało wrócić do Warszawy. Wolę tę spełniła siostra pianisty Ludwika Jędrzejewiczowa. Serce zamknięto w słoju wypełnionym alkoholem. Z obawy przed rewizją Ludwika wiozła je pod własnym ubraniem, następnie przekazała do kościoła św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu – parafii rodziny Chopinów. 

Ludwika Jędrzejewiczowa.
Ilustracja ze strony pl.chopin.nifc.pl

Skrzyneczka, w której zamknięto słój z sercem wybitnego muzyka przeleżała prawie trzy dekady w kościelnych piwnicach. W 1880 r. przeniesiono serce do niszy w jednym z filarów kościoła św. Krzyża. Znajduje się tam tablica z wykutym napisem Fryderykowi Chopinowi – rodacy oraz cytatem z Ewangelii św. Mateusza Gdzie skarb Twój, tam serce Twoje. W 1944 r. w czasie powstania warszawskiego zostało ewakuowane do Milanówka. Według jednej relacji serce uratowali żołnierze Armii Krajowej, według innej uczynili to żołnierze niemieccy. 17 października 1945 r., jego serce wróciło do Warszawy, do kościoła św. Krzyża.

Urnę niesie arcybiskup Antoni Szlagowski, który przechował
serce w kaplicy w Milanówku. 17 października  1945 r. 
Zdjęcie ze strony wirtuozi.eu

Legia Warszawa - mecz 1 kwietnia 1945 r.

Legia Warszawa – aktualny piłkarski mistrz kraju oraz zdobywca Pucharu Polski obchodzi w tym roku swoje 100-lecie. 

Klub kontynuuje tradycje powołanej w marcu 1916 r. w Kostiuchnówce na Wołyniu piłkarskiej drużyny Legionowej, reaktywowanej 14 marca 1920 r. w Warszawie i ponownie reaktywowanej w kwietniu 1945 r. Od tego miesiąca występowała pod nazwą I Wojskowy Klub Sportowy Warszawa, a w czerwcu tego roku dodano do jej nazwy historyczny człon "Legia". Wśród osób, które przyczyniły się do odbudowy klubu, byli m.in.: Julian Neuding, Karol Rudolf, Henryk Czarnik i Józef Ziemian. Drużyna początkowo rozgrywała spotkania towarzyskie z zespołami stołecznymi, lecz później także z klubami z innych miast i krajów. W pierwszych powojennych mistrzostwach Polski rozegranych w 1946 r. "Legia" zajęła drugie miejsce w swojej grupie eliminacyjnej, odpadając z dalszej rywalizacji. 

W czasie gdy toczyły się jeszcze walki kończące II wojnę światową Wojskowy Klub Sportowy rozegrał swój pierwszy mecz. 1 kwietnia 1945 r. zagrał z Jednostką WP 366. Był to mecz udany dla WKS-u. Klub wygrał 14:3.

Szymański robi zamęt

Obrońcy zostali z tyłu...

Oba zdjęcia z mojej kolekcji.