Prezydent Ignacy Mościcki w Piasecznie - 1928 r.

Na zaproszenie władz Centralnego Związku Kółek Rolniczych, Prezydent Ignacy Mościcki 3 czerwca 1928 r. wyjechał ze stolicy na spotkanie z polskimi rolnikami. Towarzyszyli mu: podpułkownik Wojciech Fyda, adiutant przyboczny Prezydenta rotmistrz Kazimierz Jurgielewicz, kapitan Tadeusz Ropelewski, doktór Zygmunt Skowroński, minister rolnictwa Karol Niezabytowski, jego sekretarz Stanisław Leśniowski. Pierwszego dnia przed południem towarzyszył Prezydentowi jeszcze minister reform rolnych Witold Staniewicz. Na terenie poszczególnych województw towarzyszyli Prezydentowi wojewodowie: warszawski Stanisław Twardo, kielecki Władysław Korsak, łódzki Władysław Jaszczołt. Ze strony Związku towarzyszyli głowie państwa: wiceprezes CZKR Andrzej Czapski, kierownicy Wiesław Czermiński i Tadeusz Niedzielski. W niektórych miejscowościach obecny był prezes CZKR Tomasz Wilkoński.

Ignacy Mościcki, 1925 r.
Zdjęcie za: pl.wikipedia.org

[...] Pierwszy postój [Prezydenta] wypadł w Piasecznie (pow. warszawski). Po powitaniu przy bramie triumfalnej Pana Prezydenta przez prezesa Wojewódzkiego Zw[iązku] Kółek Rolniczych p. [Zdzisława] Czałbowskiego i prezesa miejscowego kółka rolniczego, p. Jana Laferego, który spotkał Pana Prezydenta w otoczeniu członków zarządu kółka p[anów]: Piotra Kazubka, K. Makowskiego, Witkowskiego i innych. Pan Prezydent był obecny przy poświęcaniu kamienia węgielnego pod Dom Ludowy Jego Imienia, położył pierwszą cegłę i złożył podpis na akcie założycielskim Domu, po czym zwiedził odbywający się pokaz bydła nizinnego, obejrzał roboty melioracyjne spółki wodnej, zapoznał się w mieszkaniu p. Laferego z działalnością kółka, spółki maszynowej i Kasy Stefczyka, zlewni mleka i innych urządzeń miejscowych organizacji drobnego rolnictwa. 

Z Piaseczna przez Górę Kalwarię i Grójec przejechaliśmy do wsi Wilczogóra, w pow. grójeckim [...]

Pan Prezydent wraz z otoczeniem udaje się na poświęcenie Domu Ludowego,
 mleczarni spółdzielczej i kasy spółdzielczej w Piasecznie 

Zwiedzanie robót melioracyjnych na polach członków kółka rolniczego w Piasecznie

za: "Poradnik gospodarstw wiejskich" nr 25 z 17 czerwca 1928 r.

Kółko Rolnicze w Piasecznie - 1917 r.

Piaseczno pod Warszawą 1914 r. Fot. Stanisław Nofok

Pierwsze kółko rolnicze na ziemiach polskich zostało utworzone w 1862 r. w Piasecznie położonym koło Gniewa na Pomorzu Środkowym. A zebranie organizacyjne kółka rolniczego w Piasecznie pod Warszawą odbyło się 55 lat później - 2 grudnia 1917 r. 

Tak to relacjonował P.B. na łamach tygodnika "Przewodnik kółek i stowarzyszeń rolniczych w Królestwie Polskim" nr 1 z 3 stycznia 1918 r.: 

Zebranie zagaił p. Stefan Holszański, zwracając uwagę zebranych na konieczność zorganizowania kółka rolniczego. 

Instruktor Centralnego Wydziału Kółek rolniczych. p. P[iotr] Biernacki, przedstawił zebranym cele i zadania Kółka rolniczego w Piasecznie, które winno zorganizować gospodarzy małorolnych, a ich gospodarkę, dotąd jeszcze przeważnie zwróconą w kierunku zbożowym, zamienić na warzywną i sadowniczą. Żywe zainteresowanie się zebranych ‘było wymownym dowodem aktualności poruszanej sprawy. 

Oceniając konieczność zorganizowania Kółka rolniczego, wszyscy obecni w liczbie 60 zapisali się na członków Kółka, uchwalając płacić składkę członkowską w wysokości 12 marek rocznie. Na zakończenie zebrania, instruktor p. P[iotr] Biernacki wygłosił pogadankę o przystosowaniu gospodarstwa do warunków wojennych i o widokach gospodarstw podmiejskich na przyszłość.

Autorem krótkiej informacji z "Przewodnika" podpisującego się literami P.B. był zapewne sam Piotr Biernacki.

Zdjęcie z miesięcznika "Pszczelarz" 
 nr 8-9 z sierpnia-września 1919 r.

Celestyn Piotr Biernacki urodził się 1 czerwca 1890 r. we wsi Dobratynle na Wołyniu. Po skończeniu gimnazjum w Łucku, oraz szkoły rolniczej w Czernichowie pod Krakowem, odbył praktykę rolną, w 1913 r. objął stanowisko instruktora Kółek Rolniczych w ziemi Radomskiej, a w 1917 r. został instruktorem Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Wędrował piechotą od wsi do wsi, niosąc ludowi oświatę, pouczając go jak się ma organizować, jak ma nowocześnie pracować. Gdy wojska polskie zajęły Łuck, pośpieszył w strony rodzinne. Tu zobaczył okrucieństwa popełniane przez bolszewików na ludności polskiej, chwycił za karabin, wstąpił do szeregów wojska. Poległ 9 czerwca 1919 r. we wsi Młyny pod Łuckiem na Wołyniu w walce z bolszewikami.